Elk luikje op een adventskalender herbergt een verrassing.
Vaak zien we adventskalenders die gevuld zijn met lekkernijen.
Of adventskalenders voorzien van kleine cadeautjes.
Iets om te spelen, of ook wel make-up of thee.
Alle kanten kun je op met dergelijke kalenders.
Al was het van oudsher bedoeld om ons dichter bij het verhaal van Kerst te brengen, middels afbeeldingen of teksten.
Snelle vreugdevolle momenten levert de adventskalender op.
Heel kort, eventjes een aangename smaak in de mond en dan is het weer wachten tot het volgende luikje open mag.
Die kleine route van verrassing naar verrassing lijkt tamelijk zinloos.
Op een bepaald moment voel je je daar veel te volwassen voor.
Adventskalenders zijn toch eigenlijk voor kleine kinderen, ga je dan misschien denken.
En als er kinderen in je leven zijn geef je ze wellicht zo'n kalender vol lekkernijen of kleine speeltjes.
Toch is iets kleins veel belangrijker dan dat.
Het gebaar van het openen van een luikje en nog niet weten wat er achter dat luikje te vinden zal zijn, is een kort moment waarin we onszelf toestaan verrast te worden door de toekomst die voor ons ligt.
Vaak vinden we dergelijke momenten in het dagelijks bestaan vervelend.
We sluiten ons ervoor af.
We verzekeren ons ertegen.
We zoeken naar manieren om onze toekomst veilig te stellen.
In feite doen we daarmee iets dat indruist tegen de geest van advent.
In de adventstijd mogen we van luikje naar luikje ons hart weer leren openen voor het onverwachte van Gods komst naar deze wereld.
We worden luikje voor luikje ontvankelijk gemaakt voor het onvoorstelbare,
voor het onverwachte,
voor het onvoorziene,
voor het onverhoopte,
voor het oneindig grote dat ons te wachten staat.
Ergens weten we al dat we een lekkernij zullen vinden achter het luikje.
Maar pas als we het daadwerkelijk gaan openen stellen we ons open voor die lekkernij.
Zo kunnen we ons ook open stellen voor de toekomst.
Een toekomst die nieuw Licht zal laten schijnen op ons hele bestaan.
Een toekomst die onverwachte zoete smaken met zich mee zal brengen.
Een toekomst die voorspeld is, maar pas daar is als wij de luiken in onszelf gaan openzetten.
Vaak zien we adventskalenders die gevuld zijn met lekkernijen.
Of adventskalenders voorzien van kleine cadeautjes.
Iets om te spelen, of ook wel make-up of thee.
Alle kanten kun je op met dergelijke kalenders.
Al was het van oudsher bedoeld om ons dichter bij het verhaal van Kerst te brengen, middels afbeeldingen of teksten.
Snelle vreugdevolle momenten levert de adventskalender op.
Heel kort, eventjes een aangename smaak in de mond en dan is het weer wachten tot het volgende luikje open mag.
Die kleine route van verrassing naar verrassing lijkt tamelijk zinloos.
Op een bepaald moment voel je je daar veel te volwassen voor.
Adventskalenders zijn toch eigenlijk voor kleine kinderen, ga je dan misschien denken.
En als er kinderen in je leven zijn geef je ze wellicht zo'n kalender vol lekkernijen of kleine speeltjes.
Toch is iets kleins veel belangrijker dan dat.
Het gebaar van het openen van een luikje en nog niet weten wat er achter dat luikje te vinden zal zijn, is een kort moment waarin we onszelf toestaan verrast te worden door de toekomst die voor ons ligt.
Vaak vinden we dergelijke momenten in het dagelijks bestaan vervelend.
We sluiten ons ervoor af.
We verzekeren ons ertegen.
We zoeken naar manieren om onze toekomst veilig te stellen.
In feite doen we daarmee iets dat indruist tegen de geest van advent.
In de adventstijd mogen we van luikje naar luikje ons hart weer leren openen voor het onverwachte van Gods komst naar deze wereld.
We worden luikje voor luikje ontvankelijk gemaakt voor het onvoorstelbare,
voor het onverwachte,
voor het onvoorziene,
voor het onverhoopte,
voor het oneindig grote dat ons te wachten staat.
Ergens weten we al dat we een lekkernij zullen vinden achter het luikje.
Maar pas als we het daadwerkelijk gaan openen stellen we ons open voor die lekkernij.
Zo kunnen we ons ook open stellen voor de toekomst.
Een toekomst die nieuw Licht zal laten schijnen op ons hele bestaan.
Een toekomst die onverwachte zoete smaken met zich mee zal brengen.
Een toekomst die voorspeld is, maar pas daar is als wij de luiken in onszelf gaan openzetten.
Reacties
Een reactie posten
Vragen? Stel ze hier.