De zon schijnt, het is een koude, winderige, maar mooie dag. Hier waar ik schrijf. Op dit moment in de tijd.
Er zijn ook andere momenten in de tijd. Deze datum kwam vaker langs. Niet de exacte datum van vandaag, maar wel het 18-3 gedeelte.
Tot 22 jaar geleden een gewone dag.
Een willekeurige datum op de kalender.
Maar in dat jaar, 22 jaar voor vandaag, het jaar 1996, vond een kleine ramp plaats. Een catastrofe voor mijzelf en mijn familie was het. Een besluit was het ook. Een daad eveneens. Een nieuwsbericht was het zelfs.
De anonimiteit bleef bestaan, want het bericht noemde geen details over een persoon. Wel het feit van de catastrofe. Zonder dat helder werd benoemd wat de catastrofe was. Dat kan ook helemaal niet, omdat voor het voelen van het catastrofale er een band nodig is, die door nieuwsvergaarders niet gevoeld kan worden willen ze hun werk nog kunnen doen. Feiten voorlezen, meer is niet mogelijk wil je staande kunnen blijven bij andermans catastrofe.
Ook vandaag geen details. Wie de datum kent als bijzonder kent de details van de feiten al, kent de naam van de auteur van dit blog. Wie de details niet kent kan er wellicht iets van vermoeden, maar daar gaat het op deze dag niet om.
De kern van deze tekst van vandaag is het besef dat waar de ene keer een dag je leven radicaal omver kan werpen in een tot dan toe onbekende stroom van gevoelens, het de andere keer op diezelfde dag een dag als alle andere kan zijn. Een doodgewone dag.
Wat maakt voor jou een dag tot een doodgewone dag?
Of is geen dag nog doodgewoon te noemen omdat gewoon de dood de dag bepalen ging die dag?
Er zijn ook andere momenten in de tijd. Deze datum kwam vaker langs. Niet de exacte datum van vandaag, maar wel het 18-3 gedeelte.
Tot 22 jaar geleden een gewone dag.
Een willekeurige datum op de kalender.
Maar in dat jaar, 22 jaar voor vandaag, het jaar 1996, vond een kleine ramp plaats. Een catastrofe voor mijzelf en mijn familie was het. Een besluit was het ook. Een daad eveneens. Een nieuwsbericht was het zelfs.
De anonimiteit bleef bestaan, want het bericht noemde geen details over een persoon. Wel het feit van de catastrofe. Zonder dat helder werd benoemd wat de catastrofe was. Dat kan ook helemaal niet, omdat voor het voelen van het catastrofale er een band nodig is, die door nieuwsvergaarders niet gevoeld kan worden willen ze hun werk nog kunnen doen. Feiten voorlezen, meer is niet mogelijk wil je staande kunnen blijven bij andermans catastrofe.
Ook vandaag geen details. Wie de datum kent als bijzonder kent de details van de feiten al, kent de naam van de auteur van dit blog. Wie de details niet kent kan er wellicht iets van vermoeden, maar daar gaat het op deze dag niet om.
De kern van deze tekst van vandaag is het besef dat waar de ene keer een dag je leven radicaal omver kan werpen in een tot dan toe onbekende stroom van gevoelens, het de andere keer op diezelfde dag een dag als alle andere kan zijn. Een doodgewone dag.
Wat maakt voor jou een dag tot een doodgewone dag?
Of is geen dag nog doodgewoon te noemen omdat gewoon de dood de dag bepalen ging die dag?
Reacties
Een reactie posten
Vragen? Stel ze hier.